Kuşlar,kanatlarına sakladığı güllerin yapraklarını
Her uçuşlarında nasılda gönlüme bırakıyorlar.
Gönlümse açıverir her kuşla kollarını
Ve güllerle kendine mutluluğu sarar.

İnsan kendine yeter mi mutluluk için?
Her fırsatta aklın kıvrımlarını yok sayar mı,
Pozitif duygularının yuvası olmak için?
Gönül evinde,gazı bitmeyen kandil daim yanar mı?

Yoksa insan kendini kendinden mi sorar?
Sonra,bırakıverir mi sarıldığı yaprakları?
Bana kendi kendimleyken uğramaz kuşlar.
Kanatlarını açtıklarında,gönlümdedir sevda şarkıları.

Sevda,yalnızlığımı yar edinmiş yarenim,
Sık sık şaha kalkan isimsiz süvarim,
Kılıcının keskinliğiyle lâl olmak isteyip dilsisizim.
Sana aklımın kıvrımlarından vur geçse,elsizim.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s