Genel, Şiir

Gel Sesi

Yıllar,aylar ve günler hızla yitirilirken
Gönlümde,hasretin kasveti geçmiyor.
Ilık bir su gibi rüzgarın,”gel” sesini isterken
Gitmeye nisyanla kirlenen ruhum,bekliyor.

Kendi kendime cevabı biliyor gibi konuşurken
Ellerimden duamı,kuşlar uçuruyor.
İsyanın temizliği,tövbemmiş..
Ne zaman ne de ılık bir su çareymiş..

Ruhum;ayaklarımın üzerinde dünyayı dolaşırken
Ona “gel” denmedikçe,sanki hücresinde oturuyor.
“Gel”;ne güzel bir morfem,gül bahçesine çağırırken..
Daha da güzelleşir,söylem semantiğin çalışmasıyken..

Belki kirlenmeseydim;çağrısız uçar giderdim
Ve belki de bahçelerde,”biz”ken gezerdim.
Ve tek bağım kalbim kendini Huzur’a sermişken
Bilsem “biz” diyeceğini,o an cânıma ererdim..

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s