Genel, Şiir

Annem

13.10.2015

Doğdum,her şeye muhtaçtım.
Ben bilmezdim buraları.
Doğdum,nefes aldım.
Bilmezdim buranın havalarını.
Doğdum,acıkmıştım.
Susadım,duygulandım ve ağladım.
Karnım sancılandı.
Ağladım.
Bedenim bir yabancı.
Bana ait birşeyler olmalı.

O güldü ve beni kucağına aldı.
Elimi parmaklarıyla çevreledi.
Yanaklarımdan kokladı.
Öptü ve ömürlük sevdi.
Besledi.
Üşüdüm sardı.
Uyutup dinlendirdi.
Kirlendim yıkadı.
Annem,bana ait tek şeydi.
Ben kendimi bilmezken “O” beni bildi.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s