Şiir

Kalu Belanın Dersi

24.05.2018

Bir sızıyı meltem sayarken suyun,
Poyraz gibi yaranı durduramıyor.
Yıldızlara ve aya bakmaktan usanırken,
Gündüzüne güneş çıkmaya korkuyor.

Veda edemezken bir meyve çiçeğine,
Kuvvetli yağmur ikisini yere düşürüyor.
Birinden geleni tebessüme karıştırırken,
Bininden gelen yangını körüklüyor.

Ateşini sevgine saklamak isterken,
Kalu bela seni derse götürüyor.
Tohumunun yeşereceğini ümit ederken,
Tohum odun olup ikiye bölüyor.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s