Yalnızlığım Ayıp

09.08.2018

Farz et ki; yağmur sulamıyor toprağı,
Güneşe dönen dünya aydınlanmıyor,
Gözün merceği bulamıyor odağı,
Yıkanan vücutlar kirden arınmıyor…

Düşün ki; ses dalgaları bilince ulaşmıyor,
Tuttuğun kalemin mürekkebi boyamıyor,
Yeryüzü üzerindekileri tutmuyor,
Denizlerin sahil kıyısı kalmıyor…

Velev ki; atan kalp kan pompalamıyor,
Nöronlar aralarında bağlantı kurmuyor,
Ateşlenen şeytan sönmüyor,
Gezegenler yörüngelerinde dönmüyor…

Yurdum, vatanım, sevdiğim kayıp…
Rakamlardan sersemleşmişken,
Kalabalıktaki yalnızlığım ayıp.
Gücüm yok, kendime gelmişken.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s