Genel, Şiir

Zamana Ait Olmak

08.10.2015

Hiçliklere adarsın kendini yaşadıkça.
Sevinçlerini bırakırsın başkalarına.
Dostluktan vazgeçersin,sırların anlatıldıkça.
Tertemiz olmayı unutursun,nefsin yaşlandıkça.
Hayal kurmazsın,olmadığını anladıkça.

Yaş geçtikçe bazı şeylerin yeri değişiyordur.
Sevgiden çok derdi paylaşabiliyorsundur.
Gülmekten çok ciddiyeti tercih ediyorsundur.
Hobilerinden çok iş güç var diyorsundur.
Varolduğun toprak,gitgide içine çekiyordur.

Çocukluğundan,ağlatıveren anılar kalmıştır aklında.
Bir sevdiğin ölmüştür,biri dövmüştür ya da.
Gitgide kaybolursun,hiç paylaşmadığın sırlarınla.
Sessizliğe gömülürsün,kızıp konuşamadıklarınla.

Biri gelsin istersin,dostlukla gülümseyen.
Bir dua istersin,gökten melekleri indiren.
Bir hayal istersin,kaderinde gerçekleşen.
Bir muhabbet istersin,anlaşılmanın rahatlığıyla sevindiren.

Bir yarin sevgisini istersin,sana hayat suyu olan.
Bir çocuğun oyun sesini istersin,gönlüne muştu olan.
Bir bahar istersin,seni çiçek gibi açtıran.
Bir güneş istersin,besleyip ısıtan.

Mutluluk güneşinin sıcaklığında,
Başın yarinin omzunda,
Etrafında çocuk cıvıltılarıyla
Geçen zamanın,dursun istersin.
Ne de güzeldir,ait olmak zamana..